günün şarkısı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
günün şarkısı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Günün şarkısı: Seni Her Gördüğümde, Erkin Koray


"İnan ki.. Senden başka kimse yok içimde."

Bulabildiğim en içten sevgi ifadesi bu oldu bugün.

Birilerini bu kadar sevmek aptalca. Ne yapabilirim ki?

Böyle muhteşem bi şarkının yanında onca gevezelik okunmaz, Koray'ı dinleyin siz..

Günün şarkısı: Ride, Lana Del Rey


Lana şarkıyı Youtube'a düşürür düşürmez fetişisti oldum, en sevdiğim Lana Del Rey şarkısı kategorisinde en sağlam aday ilan ettim şarkıyı.
Videoda kullandığı resim beni verem ediceğe benzese de, bu muhteşem kulaksal orgazmdan hiçbi şey eksiltmiyo...
Lana ne saçmalasa alkışlayıp bokunu çıkarırcasına dinleyip ezberlemişimdir... Her duyduğum yeni şarkısına "işte aşkım bu" muamelesi etmişimdir... Ama Ride o kadar sade ve o hastalıklı melankoliden o kadar uzak ki... Ölümden, beni ağlatmaktan, cenazemi hatırlatmaktan uzak...
Belki de bu yüzden sevdim bu kadar bu şarkıyı.

Bünyenizin güzel ve ağır bi şarkı kaldırabiliceği bi gündeyseniz bu videonun üstündeki üçgene basmazsanız çok şey kaçırıcaksınız.

Günün şarkısı: Bare your Claws


Eat Your Makeup, Youtube önerilerimde aylardır çıksa da bugün dinlemeye cesaret edebildim. Niye olduğunu bilmesem de isimleri çok hoşuma gitti.

Bare Your Claws'a gelince... Introsunun güzelliği için burda.

Günün şarkısı: Showroom Dummies - Everything Counts


Almandan iyi Almanca konuşan ablama göre Kraftwerk demeyi beceremesem de Kraftwerk dinlerken kendimden geçtiğim kesin. (Ha Das Model'i de dinleyin bak, güzelliğine ölürüm o şarkının.)
Showroom Dummies, Kraftwerk'i keşfettiğim şarkıydı ve o ruhsuz "We are showroom dummies" cümlesini çok sevip hep büyük bi itiraf, büyük bi gönderme ve derin anlamlı bi dize olarak görmüşümdür.

Geçenlerde beynimin içinde "We are showroom dummies.." cümlesinin çizilmiş plaklar gibi tekrar ve tekrar duyulduğu günlerden birinde siyah kalemimi bitirmeye yönelik aşağıdaki şeyleri karalamışım.



Tamamen zırvalık olsalar da silüetlerden oluşanı çok sevdim. Daha düzgün şekilde çizilmiş bi versiyonuna ihtiyacımız var sanırım.
Tanrım, birinin beynine görsel zeka ve bi dolu fikir sokarsın da eline niye çizme yeteneği vermezsin?!

--Burda Erim'in çizim yeteneğine olan kıskançlığından çatlıyan bi kanka görmektesiniz. Bazı insanların bu kadar yetenekli olması diğer gerizekalılar için haksızlık diğil mi? Yani bi insan niye öküz gibi karakalem resimler yapiyo, dünyada duyduğum en duygusal şarkıyı besteleyebiliyo, ve neden bu kadar.. Tamam sakinim. Sakinim. Yani neden bazı erkekler hem yetenekli hem de çok hoşlar ki yani, ötekilere yazık diğil mi? (Tüm Erkekleri Sevme Koruma Derneği VE Kankalara Sulanma Vakfı işbirliğiyle)

Yetenek demişken, bugün 80lerden elektronik müzik günü olsun, bu yetenek ürünü Depeche Mode şarkısı da benden olsun.


(Asıl video "not avaible for my country" olduğu için üstünde manasız bi gül resmi olan bi videoyu kullanmam gerekmesinden nefret ediyorum.)

Günün şarkısı: Pretender


Pretender'ın Cherri Bomb cover'ı, Cherri Bomb'u sevme nedenim olmuştu. (Bıraksalar lead kızı evire çevire döverim, ama o ayrı bi mesele, kişisel manyaklıklarımı bi Foo Fighters şarkısının altında tartışmıycaz. Döverim la o kızı. Bu arada Pretender'ın videosunda şarkıyı söyliyen kız diğil, o şarkıya özel sırf arkada.)

Tamam, sakinleştiğime göre devam edebiliriz...

Pretender'ın hep Cherri Bomb versiyonuyla yetinip (yaklaşık yarım yıldır) Foo Fighters versiyonunu, yani orijinalini dinlememiştim. Dün gece nerden estiyse esti, dedim bi bakıyım...

Başta "şu 13 yaşındaki kız daha iyi söylüyodu" diye düşünür gibi oldum ama bikaç dakika sonra saçmaladığımı anladım tabi. O zamandan beri Foo Fighters versiyonu bağımlılık yapar oldu. Adamların rahatlığına ölürüm ya, boş boş dikilseler bile olurmuş klipte.

Klip demişken, "şu arkadan fışkıran kırmızı sıvı ekipmanları öldürmemiş midir ki?" sorusunu tartışmaya açıyorum. O diğil de, o artıkları zillerden filan silerken neler çekmiştir acaba baterist... Ah baterist baterist...
Bi dakika ben yine bateri fetişliğine başladım di mi?
Foo Fighters'tan konu açılınca bateristlerinden bahseden tek gerizekalı benim heralde. Dave Grohl'a da laf atıyım da ayıp olmasın:
Saçını, hâlini tavrını yerim anaamm!
(Yıllanmış krolar gibi laf atabiliyorum bak. Cidden.)

Günün şarkısı: Brennende Liebe


"Seni yanan aşkımdan hiçbi şeytan kurtaramaz.
Artık seni yanan aşkımdan hiçbi tanrı, hiçbi mucize azad edemez."

Sahnede her zamanki çekiciliğiyle Dero Goi, viola/viyolensel (cahallığımı bağışlayın) şeklindeki elektro gitarıyla şu ismini bilmediğim sevimli dazlak adam ve muhteşem beyaz elbisesiyle Frankenstein'ın Gelini. Bu şey harika bi aşk şarkısı. Gotik/Schwarze scene/metalci/post-punkçı bi sevgili bulur bulmaz.

Günün şarkısı: Passion of Lovers


Gitaristinlen yaptığın şeye ölem.
Ne?!
Ha.. Gitaristle yaptığın şeye ölürüm Murphy!

Günün şarkıları: Yeni deathrock keşiflerim


Cinema Strange. "Deneysel şeyler kalmadı mı bu dünyada?!" çağrıma kocaman bi yanıt.


Radio Scarlet. İçinde ne var Nihal senin? İşte tam olarak BU var.

Günün şarkısı: Skeleton Kids


Mescaline Babies son zamanlarda duyduklarımdan en iyisi. (İngilizce'den çevrilmiş bi cümleye döndü bu ya.)

Günün şarkısı: Eighties


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...